Budownictwo przez wieki

Oglądając filmy historyczne lub kostiumowe, dziejące się w przeróżnych krajach i czasami zupełnie różnych epokach rzadko zwracamy uwagę na tło opowieści, czyli na domy, w których mieszkają bohaterowie i ogólnie na budownictwo, które jest tam przedstawione. Warto czasami oderwać się od widoku głównego bohatera i bohaterki i przyjrzeć się krajobrazowi. To w końcu najprostszy sposób, by zaznajomić się z różnorodnością, jaką charakteryzowało się budownictwo przez wieki. W rzeczywistości, nawet w Polsce mamy dostęp do budynków postawionych jeszcze w XII, XIII wieku, a jeśli udamy się kawałek dalej, na południe, bez problemu znajdziemy budowle lub ich ruiny, sięgające o wiele bardziej zamierzchłych czasów. Historycy i archeologowie dosyć trafnie są w stanie odtworzyć z różnych źródeł wizerunki badanych przez nich budynków. I można zauważyć, że rozwój cywilizacji wcale nie był równoznaczny z rozwojem budownictwa, wystarczy przypomnieć sobie ze szkolnych lekcji wizerunki willi rzymskich, greckich świątyń i legendarnych wiszących ogrodów Semiramidy. Z drugiej strony, wystarczyło kilkaset lat od tamtych czasów, by w Polsce zamieszkali Słowianie, gnieżdżący się w półziemiankach zakopanych pod ziemią, słomianych chatkach lub domach oblepionych gliną. Wniosek z tego jest prosty, cywilizacja i rozwój nie są uzależnione od miejsca zamieszkania, ale od samych ludzi, którzy tę cywilizacje tworzą.